Το Megaron Plus οργάνωσε διαδραστική έκθεση με θέμα «Νερό για όλους». Η έκθεση πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία της Πρεσβεία της Γαλλίας και του Γαλλικού Ινστιτούτου. Συνέπραξαν το Συμβούλιο του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη και το Ίδρυμα Ευγενίδου. Από τις 21.10.09 έως και τις 30.12.09 η εκπαιδευτική έκθεση είχε ως στόχο της να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές και τις μαθήτριες που το επισκέφθηκαν σε θέματα όπως το πόσιμο νερό και η σημασία του, η χρήση του και η ανάγκη παγκόσμιας διαχείρισής του.
Σύμφωνα με το σκεπτικό των διοργανωτών, σχεδόν 1,2 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό ενώ 1,7 δισ. ζουν χωρίς τις στοιχειώδεις εγκαταστάσεις υγιεινής. Επίσης, κάθε χρόνο 2,5 εκατομμύρια πεθαίνουν από πόση ακατάλληλου ύδατος.
Παράλληλα, η κατανάλωση νερού, η οφειλόμενη στις ανθρώπινες δραστηριότητες όπως η γεωργία, η βιομηχανία, η αστική χρήση, έχει φτάσει σε τέτοιο ύψος, ώστε οι ειδικοί να εκφράζουν βάσιμους φόβους, ότι οι υδάτινες πηγές ενδεχομένως να αποδειχτούν ανεπαρκείς αρχής γενομένης από το 2015. Η σωστή διαχείριση και η προστασία αυτής της ζωτικής φυσικής πηγής παρουσιάζεται ως πρόκληση για τον 21ο αιώνα, ενώ αποτελεί και μια συλλογική ευθύνη για όλους μας.
Η έκθεση «Νερό για όλους» παρουσίασε στοιχεία σχετικά με τα αποθέματα νερού στον πλανήτη μας και ερεύνησε τρόπους για την καλύτερη διαχείρισή τους. Σκοπός της έκθεσης ήταν να ενημερώσει αλλά και να προβληματίσει τον επισκέπτη μέσω μιας σειράς διαδραστικών εκθεμάτων, προκειμένου να γίνει αντιληπτή η προσωπική ευθύνη του καθενός σχετικώς με τη διατήρηση και τη διανομή των υδάτινων πόρων του πλανήτη μας.
Πρώτη ενότητα - Τραγούδια κάτω από τη βροχή
Η επίσκεψη ξεκινά με μία μουσική περιήγηση κάτω από μια συμβολική βροχή. Η ατμόσφαιρα της βροχής δημιουργείται από ένα παιχνίδι ήχων και φωτός. Ο επισκέπτης ακούει τις στάλες της βροχής και παράλληλα τραγούδια που θυμίζουν τον οικουμενικό χαρακτήρα του νερού. Τρεις χώροι περιβεβλημένοι από μπαμπού τού επιτρέπουν να απομονωθεί «στα στεγνά» για να ακούσει διαδοχικά την επίκληση των πνευμάτων του νερού (Μπουργκίνα Φάσο, Ινδία και Βραζιλία), να συνειδητοποιήσει τις δυσκολίες στην πρόσβαση νερού (Μαλί, Γαλλία, Κουρδιστάν) ή τους φόβους που προκαλούν τα καμώματα της φύσης (Μαδαγασκάρη). Οι αισθήσεις του οξύνονται, καθώς έχει τη δυνατότητα να δει μερικές γραφικές απεικονίσεις της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής αξίας του νερού.
Δεύτερη ενότητα - Το θέατρο του νερού: Εύρεση, πρόσβαση, πόση, απόρριψη, έλεγχος και κατανομή του νερού
Η δεύτερη ενότητα της έκθεσης έχει στόχο να κάνει τον επισκέπτη να αντιληφθεί, ότι η διαχείριση των αποθεμάτων πρέπει να γίνει με τρόπο αποτελεσματικό τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε τοπικό επίπεδο. Ο χώρος οργανώνεται σαν σκηνή, στο κέντρο της οποίας τοποθετήθηκε μια υδρόγειος σφαίρα και μία τεράστια ομπρέλα. Η τελευταία συμβολίζει, ότι το νερό πρέπει να το μοιράζεται ισότιμα όλος ο πλανήτης. Ο επισκέπτης σε αυτό το στάδιο πληροφορείται για την άνιση κατανομή των υδάτινων αποθεμάτων στον κόσμο.
Τρίτη ενότητα - Το παζλ των μελλοντικών γενεών
Εδώ, ο επισκέπτης εξετάζει τις λύσεις για τη διατήρηση των υδάτινων πόρων και τη σωστή κατανομή τους. Ο πίνακας «Οι φωνές για το νερό» συγκέντρωσε το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών και τους προκάλεσε ερωτήματα όπως: Σε ποιον να εμπιστευτούμε τη διαχείριση του νερού; Τι δικαιώματα έχουν τα οικοσυστήματα; Πώς να εγκαθιδρύσουμε μία δίκαιη συνεργασία μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών; Πώς να είμαστε αλληλέγγυοι; Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να ψηφίσουν για κάθε ερώτημα μία από τις λύσεις που υποστηρίζουν τρεις ειδικοί (ένας επιστήμονας, ένας οικονομολόγος κι ένας πολιτικός). Με αυτό τον τόπο έγινε κατανοητό ότι όποια και αν είναι τα πλεονεκτήματα, η κάθε λύση έχει σχεδόν πάντα και μειονεκτήματα.