Η Α΄ Γυμνασίου αποτελεί δομικής σημασίας τάξη της Μέσης Εκπαίδευσης, γιατί προετοιμάζει τους μαθητές να δεχτούν την εξειδικευμένη γνώση. Για να ανταποκριθεί με επιτυχία το Σχολείο μας στη νέα αυτή γνωστική πραγματικότητα για τα παιδιά, στοχεύει να τα βοηθήσει να αποκτήσουν τέτοιες δεξιότητες, ώστε να τα καταστήσει άτομα ικανά να ελέγχουν το περιβάλλον τους με όπλα τους τη γνώση, τη σωστή κατανόηση, την ενεργητική, κυρίως, συμμετοχή και την ανάπτυξη αξιών που θα είναι σε θέση να θεμελιώσουν και να υπερασπίσουν. Η νέα αυτή παιδαγωγική προσέγγιση δεν τονίζει απλά το «να μάθουμε πώς να μαθαίνουμε», αλλά κάνει την ενεργητική μάθηση το βασικό στοιχείο της προσφοράς παιδείας στα παιδιά. Η Ελληνογαλλική Σχολή Saint Joseph, λοιπόν, με ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα που στηρίζεται στο διαδραστικό μάθημα, σε κατάλληλα διαμορφωμένες και εφοδιασμένες με διαδραστικούς πίνακες τάξεις που διευκολύνουν τις ειδικές συνθήκες για τη νέα διδασκαλία, συνδυάζει την ενεργητική μάθηση και την ακαδημαϊκή εργασία και δίνει τις δυνατότητες εμβάθυνσης και πληρέστερης προσέγγισης κάθε θέματος με ευχάριστο και ουσιαστικό τρόπο, αυτό που υπαγορεύει η δυναμική των νέων τεχνολογιών στη διδακτική πρακτική.
Στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας το Σχολείο ενημέρωσε τους γονείς για το νέο διαδραστικό μάθημα στις νέες αίθουσες, ενώ οι μαθητές και οι μαθήτριες με κέφι και αυθορμητισμό παρουσίασαν στους γονείς τους το σχολείο τους, έτσι, όπως μόνο αυτά ξέρουν να το κάνουν. Χόρεψαν, τραγούδησαν, χρησιμοποίησαν το θεατρικό λόγο και σε άψογα Γαλλικά, αγγλικά αλλά και Ελληνικά «ζωγράφισαν» το σχολείο τους με τα πιο φωτεινά χρώματα σκορπίζοντας σε όλους αισιοδοξία και ελπίδα για το μέλλον τους!
Χαιρετισμός της Sœur Espérance, Διευθύντριας της Σχολής
Αγαπητοί Γονείς,
Σας καλωσορίζω εκ μέρους όλων μας, Αδελφών, Διευθύνσεων Γυμνασίου και Λυκείου, Διδακτικού και Διοικητικού προσωπικού, στο χώρο που επιλέξατε, για να συνεχίσουν τα παιδιά σας και παιδιά μας, τα βήματά τους στην οδό της γνώσης και στην πορεία της ολοκλήρωσης της προσωπικότητάς τους, ώστε να μπορέσουν αργότερα να αντιλαμβάνονται σταδιακά ότι είναι δημιουργήματα κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού.
Εύχομαι σ’ όλους μια ειλικρινή συνεργασία, για να έχουμε τη χαρά να ξαναβρεθούμε, ύστερα από 6 χρόνια, μαζί με τα σημερινά «πρωτάκια» μας σε μια άλλη γιορτή που θα τους ανοίξει άλλους δρόμους, άλλους ορίζοντες στην ευρύτερη κοινωνία. Μια κοινωνία που διανύει καιρούς κρίσης. Η κρίση αυτή, για την οποία τόσο πολύ μιλάμε, πέρα από τα οικονομικά έχει και άλλα βαθύτερα αίτια: Ένα από αυτά είναι πως στενέψαμε την ύπαρξή μας στα υλικά αγαθά και επενδύσαμε σ’ αυτά όλη μας την ευτυχία. Δημιουργήσαμε συσκευές ευκολίας, στερηθήκαμε, όμως, τους γλυκείς καρπούς του κόπου και της υπομονής. Πανηγυρίσαμε για οικονομικά επιτεύγματα και ξαφνικά βρεθήκαμε στο χάος και την αβεβαιότητα των καιρών μας. Διογκώσαμε το νου και αφήσαμε την ψυχή να ατροφήσει.
Από την πρώτη στιγμή που το Σχολείο αυτό ιδρύθηκε, προσπάθησε να κρατήσει ισορροπία ανάμεσα στο νου και την ψυχή. Με τον καλύτερο τρόπο αυτή η προσπάθεια εκφράστηκε με ένα σύνθημα που διατυπώσαμε όταν γιορτάσαμε τα 150 λειτουργίας του Σχολείου μας και από τότε μας ακολουθεί: «Πορεία στη Γνώση, σεβασμός στις αξίες». Αξίες, όχι χρηματιστηριακές. Αξίες πνευματικές. Μπορεί για ορισμένους ο όρος «πνευματικό» να φαίνεται θεωρητικός και ουτοπικός. Μπορεί οι αξίες όπως η αγάπη, η συμπόνια, η ηθική, η πίστη σ’ έναν ανώτερο σκοπό, η έντιμη προσπάθεια, η αξιοκρατία, να χλευάστηκαν ως παρωχημένες. Όμως, από τις αξίες αυτές θα κρατηθούν και πάλι, σήμερα, οι άνθρωποι, για να ξαναγίνει η ζωή στην πατρίδα μας και σ’ όλο τον κόσμο, άξια κάποιος να τη ζει. Πάντα με ελπίδα και δύναμη όπως τη ζούσε ο απόστολος Παύλος, όταν έγκλειστος σ’ ένα μπουντρούμι – φυλακή, μετρούσε τις δυσκολίες του με το μέτρο της αγάπης του Θεού και είχε το κουράγιο να γράφει στην προς Ρωμαίους επιστολή: «Ούτε θλίψη ούτε στενοχώρια ούτε πείνα, ούτε κίνδυνος ούτε εξουσίες ούτε δυνάμεις αυτού του κόσμου μπορούν να μας χωρίσουν από την αγάπη του Χριστού».
Σας διαβεβαιώνω κι εγώ αντίστοιχα, πως αυτή η δύσκολη εποχή, η εποχή των καταρρεύσεων και των διαψεύσεων, της απάτης και της διαφθοράς και της μοναξιάς είναι και εποχή μιας νέας ευκαιρίας για περισσότερη αγάπη, περισσότερη αλληλεγγύη, περισσότερη πνευματικότητα. Είναι η εποχή που περιμένει, όσο πότε άλλοτε, ανθρώπους με γενναιότητα, ελπίδα, ικανότητες, γνώση, αλλά και πίστη σ’ έναν καλύτερο κόσμο. Μόνο, τότε, η σπουδή θα καρποφορήσει, μόνο τότε η γνώση θα λυτρώσει, μόνο τότε τα αποτελέσματα θα χαρίσουν την ευτυχία.
Αν το Σχολείο αυτό υπάρχει και ανθίζει ακόμη, είναι διότι έχει για θεμέλιο τη θυσία και την προσφορά. Πράγματι, η Αγία Αιμιλία, η ιδρύτρια του Τάγματός μας, είπε «όχι» στην πλούσια κοσμική ζωή που της παρείχε η κοινωνική της τάξη, προκειμένου να ακολουθήσει το Χριστό και να αφιερωθεί ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον και στον πονεμένο συνάνθρωπο, θυσιάζοντας τα πάντα. Και όλα αυτά, για να μείνει ζωντανή μια μεγάλη αλήθεια: πως μόνο ο δρόμος της προσφοράς και της θυσίας οδηγεί τον άνθρωπο στην ανείπωτη χαρά. Και την αλήθεια αυτή πρέπει τα παιδιά να την ακούν από μικρά. Εμείς, στο δρόμο αυτό θα μείνουμε σταθεροί. Στο δρόμο αυτό, καλούμε και εσάς να πορευτείτε μαζί μας.
Αγαπητά μου παιδιά,
Όπως εσείς, έτσι κι εμείς, οι γονείς και δάσκαλοί σας, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα αρχή. Το Γυμνάσιο σας ανοίγει τις πόρτες του και σας καλεί να ανακαλύψετε τον καλύτερο εαυτό σας. Αν αποφασίσετε να το δείτε, όχι σαν έναν χώρο πίεσης και άγχους αλλά σαν μια ευκαιρία ανακάλυψης των δυνάμεών σας, των χαρισμάτων σας και των ικανοτήτων σας να συνεργάζεστε και να δημιουργείτε, ο χώρος αυτός θα γεμίσει χρώματα φωτεινά, που δεν θα μπορέσουν να τα θαμπώσουν ούτε οι δυσκολίες, ούτε τα προβλήματα. Ένας καινούργιος κόσμος έχει ξεκινήσει ήδη την πορεία του. Κρύβει μυστικά, που σας καλεί να ανακαλύψετε. Κρύβει προκλήσεις που σας καλεί να αντιμετωπίσετε. Κρύβει όμως και δυσκολίες που σας καλεί να ξεπεράσετε. Και μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες του είναι η απομόνωση των ανθρώπων, η αδιαφορία για τον διπλανό, ο φόβος πως κάποιος ξένος θα μας κλέψει την ατομική μας απόλαυση.
Την ώρα που διαφημίσεις και τηλεοράσεις, μάς φωτίζουν διασημότητες που δεν ξέρουν ούτε να χαίρονται ούτε να αγαπούν, το Σχολείο σας σάς καλεί να κατακτήσετε τη γνώση, αλλά συγχρόνως και να αναζητήσετε το Θεό της Αγάπης και να μιμηθείτε τη δική Του αγάπη για τον κόσμο. Μπορεί πολλά προβλήματα να είναι καινούργια, όμως, η αγάπη αυτή είναι μια διαχρονική, μια σταθερή, μια βέβαιη λύση. Κάθε άνθρωπος, όποια κι αν είναι η ηλικία του, μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής αυτής της λύσης. Ο καθένας έχει πάντα κάτι να προσφέρει, την ώρα που η δυσκολία χτυπάει την πόρτα του διπλανού μας, ακόμη και τους ίδιου μας του σπιτιού. Ενώ όλο και συχνότερα θα ακούγεται ο όρος «κρίση», εσείς, τα παιδιά, οι μαθητές του Γυμνασίου, αργότερα του Λυκείου και πολύ αργότερα οι πολίτες ενός νέου κόσμου, μπορείτε να βρείτε απαντήσεις. Τα χρήματα δε φτάνουν, ίσως, γιατί μάθαμε να περιμένουμε ένα είδος χαράς, την απόλαυση, μόνο απ’ αυτά και σταματήσαμε να αναζητάμε την πραγματική χαρά που πηγάζει απ’ την αλληλεγγύη και την συμπαράσταση. Ακόμη και προς τους ίδιους τους γονείς μας, τη στήριξη του φίλου μας, την πίστη στο Θεό. Μέσα από εκεί θα καταλάβουμε τι αληθινά χρειαζόμαστε. Οι καιροί που έρχονται μας χρειάζονται όλους. Κάντε το Σχολείο σας εργαστήριο ελπίδας, χαράς και αλληλεγγύης για όλη την κοινωνία που ζούμε. Χρειαζόμαστε τον καλύτερο εαυτό σας. Από μας έχετε τις καλύτερες ευχές και όλη μας τη συμπαράσταση στο νέο σας αγώνα. Εμείς οι Αδελφές, οι καθηγητές και οι γονείς σας βρισκόμαστε κοντά σας, όχι μόνο για να σας διδάξουμε, αλλά μερικές φορές και για να διδαχτούμε από σας. Στεκόμαστε ο ένας δίπλα στον άλλον και με πίστη και ελπίδα πολλή προχωράμε, μέχρι να ανοίξουν και για σας οι πόρτες της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στην οποία κάθε χρόνο «στέλνουμε» όλους τους τελειοφοίτους μας. Τόσο σε θεωρητικές όσο και σε θετικές Σχολές, με μεγάλη επιτυχία, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και από τα φετινά αποτελέσματα που είναι αναρτημένα στο ταμπλώ της εισόδου και στην Επίσημη Ιστοσελίδα του Σχολείου και σε αντίθεση με ό, τι θα ακούσετε, στη συνέχεια, να λέει ο απόφοιτός μας του 1996, ο οποίος είχε μείνει -κακώς- στη φήμη που μας ήθελε πιο κλασσικό Σχολείο.
Αγαπητά μας παιδιά,
Ευχόμαστε ν’ αρχίσει τώρα η αρμονική συνεργασία σας με όλους όσοι σας συμπαραστέκονται σ’ αυτό το νέο ξεκίνημα: πρώτα με τους γονείς σας, έπειτα με τους καθηγητές σας, αλλά και με τους συμμαθητές σας, με τους οποίους θα δημιουργήσετε το δικό σας μικρόκοσμο, με όλες, όμως, τις διαστάσεις και τις συνθήκες που θα συναντήσετε στην αυριανή σας ζωή.
Αγαπητοί, προσκεκλημένοι, γονείς συνεργάτες, αγαπητά μας παιδιά,
Δεχτείτε τις ευχές μας με την προσευχή μας, για να ξαναβρούμε τους δρόμους που οδηγούν στην πραγματική ευτυχία, στην αιωνιότητα, για να ζούμε τη Θεία πνοή που βρίσκει καταφύγιο στην ανθρώπινη ψυχή και που δίνει δύναμη κι ελπίδα σ’ ό, τι κι αν συμβεί.
Σάς ευχαριστώ.
Χαιρετισμός της κας Παπαθανάση, Διευθύντριας του Γυμνασίου
Αγαπητοί Γονείς,
Με τη σειρά μου σας καλωσορίζω στο Σχολείο μας που, για τα επόμενα 6 χρόνια, θα αποτελεί για τα παιδιά σας, τα παιδιά μας, το δικό τους χώρο έμπνευσης και δημιουργίας.
Ιδιαίτερα καλωσορίζω τους Γονείς που μας γνωρίζουν για πρώτη φορά και εύχομαι σε όλους να ξαναβρεθούμε, ύστερα από 6 χρόνια, στη γιορτή των Αποφοίτων, όταν πια τα σημερινά πρωτάκια μας θα είναι έτοιμα να κάνουν το δικό τους, δυναμικό ξεκίνημα στη ζωή προκειμένου να καταξιωθούν ως επιτυχημένοι επαγγελματίες, υπεύθυνοι οικογενειάρχες, συνεπείς πολίτες.
Οι απόφοιτοί μας, όταν επανέρχονται, πάντοτε με συγκίνηση για τα χρόνια που πέρασαν εδώ, μας λένε ότι ήταν η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής τους.Πώς καταλήγουν σ’ αυτήν τη διαπίστωση.Απλούστατα, η παιδαγωγική του Σχολείου μας επιδιώκει μια παιδεία βασισμένη στις αρχές του ανθρωπισμού και του Χριστιανισμού, εμπνευσμένη από την ελευθερία και την αγάπη για τον άνθρωπο. Μεταξύ άλλων βλέπουμε κάθε παιδί «σαν δημιούργημα μοναδικό, άξιο σεβασμού και εκτίμησης».
Φέτος, από τις πρώτες μέρες του σχολικού βίου, αισθανθήκαμε ότι τα πρωτάκια μας κυκλοφορούσαν ήρεμα και χαρούμενα. Με την πάροδο του χρόνου, τα βλέπουμε να εξελίσσονται, να βελτιώνονται και να προοδεύουν. Μέλημά μας να στεκόμαστε δίπλα τους, ο καθένας από μας με το δικό του τρόπο, γιατί ακριβώς η πορεία προς την ολοκλήρωσή τους απαιτεί προσπάθεια και εγρήγορση.
Οι εναλλαγές, οι δυσκολίες, ακόμη και οι αποτυχίες, είναι απαραίτητες, γιατί αυτές χαλυβδώνουν το χαρακτήρα, μαθαίνουν το παιδί και τον έφηβο, το νέο και γενικά κάθε άνθρωπο να αγωνίζεται, να έχει το θάρρος να αντιμετωπίζει τις πράξεις του με αντικειμενικότητα και κρίση. Από τη μεριά μας, η βοήθειά μας είναι διακριτική, προκειμένου να φθάσουν στην αυτοκριτική και την αυτοαξιολόγηση, να αντιληφθούν σιγά-σιγά τι σημαίνει ελευθερία και αυτονομία, πώς να εργάζονται με συνέπεια και υπευθυνότητα, πώς να ζουν αρμονικά ανακαλύπτοντας και υιοθετώντας κανόνες συμβίωσης, πώς να μάθουν να αγαπούν πραγματικά.
Γνωρίζοντας πως ανυπομονείτε, όπως όλοι μας άλλωστε, να καμαρώσετε τα παιδιά επί σκηνής, θα μου επιτρέψετε να επιμείνω σε ένα θέμα το οποίο θεωρώ απαραίτητο για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος, τη διαρκή και ειλικρινή συνεργασία όλων μας, μεγάλων και μικρών. Από τα πιο ασήμαντα και καθημερινά μικροπροβλήματα έως τις πιο μεγάλες και σοβαρές δυσκολίες, όλα αντιμετωπίζονται και επιλύονται προς όφελος των παιδιών όταν υπάρχει ενημέρωση, συνεννόηση και συνεργασία.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό, αν και οι περισσότεροι από εσάς έχετε ήδη γνωρίσει και ενημερωθεί από τους καθηγητές των παιδιών σας, εφόσον υπάρχει κάτι που θα επιθυμούσατε να διευκρινίσουμε, είμαστε στη διάθεσή σας.
Τελειώνοντας, λοιπόν, θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους συνετέλεσαν στην επιτυχία αυτής της γιορτής, τα παιδιά μας για το κέφι τους και το συνεργατικό τους πνεύμα, τους καθηγητές μας για την έμπνευση και την υπομονή τους, το Σχολείο μας που είναι πάντα αρωγός σε κάθε προσπάθεια των παιδιών μας και, φυσικά, όλους εσάς που ανταποκριθήκατε στην πρόσκλησή μας και με το θερμό σας χειροκρότημα μας ενθαρρύνετε.
Ξεκινάμε λοιπόν…..
Απόσπασμα από τη γιορτή: Εικόνα του σύγχρονου σχολείου στην Πεύκη
Σεβαστή Sœur Espérance,
Σεβαστές Αδελφές,
Κυρία Παπαθανάση, Διευθύντρια του Γυμνασίου,
Κύριε Καμπύλη, Διευθυντή του Λυκείου,
Κύριοι καθηγητές,
Αγαπημένοι μας γονείς,
Φίλοι συμμαθητές,
Εμείς, οι μαθήτριες και οι μαθητές της Α΄ Γυμνασίου, είμαστε πολύ χαρούμενοι που μοιραζόμαστε μαζί σας τις πρώτες μας εμπειρίες στα θρανία του «Αγίου Ιωσήφ» και εκφράζουμε τις σκέψεις μας για όσα ζούμε καθημερινά στο Σχολείο μας. Αυτή η εκδήλωση στάθηκε η αφορμή να μάθουμε την ιστορία του Σχολείου μας. Με χαρά και κάποια υπερηφάνεια μάθαμε πως είμαστε μέλη μιας οικογένειας που οι «ρίζες» της στην Ελλάδα φτάνουν 154 χρόνια πίσω! Για αυτή την πολύχρονη δημιουργική προσφορά στην Ελληνική Εκπαίδευση το Σχολείο μας βραβεύτηκε από το Δήμο Αθηναίων σε ειδική τελετή που έγινε στις 13 Δεκεμβρίου 2004. Επιτρέψτε μας να σας παρουσιάσουμε σύντομα αυτή τη μακρόχρονη ιστορία:
Το Σχολείο μας αποτελεί ένα από τα πολυάριθμα έργα αγάπης προς τον άνθρωπο που προσφέρει παγκοσμίως το Τάγμα των Αδελφών του «Αγίου Ιωσήφ». Το τάγμα ιδρύθηκε στη Γαλλία το 1832 από την Αγία Αιμιλία ντε Βιαλάρ. Ήταν μια εύπορη κοπέλα με έντονη κοινωνική ζωή, όπως άρμοζε στην τάξη της, η οποία πολύ νωρίς, σε ηλικία μόλις 18 ετών, νιώθει ότι είναι ταγμένη «να προσφέρει αδελφική αγάπη σε όσους την έχουν ανάγκη». Παρά τις έντονες αντιρρήσεις του πατέρα της, ξεκινά το ιεραποστολικό της έργο ιδρύοντας το 1832 το τάγμα του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως, το οποίο έκτοτε έχει απλώσει τη φιλανθρωπική του δράση σε όλη τη γη ανακουφίζοντας αρρώστους και ηλικιωμένους, ενισχύοντας απόρους και φροντίζοντας για τη μόρφωση των παιδιών.
Λίγο πριν πεθάνει η Αγία Αιμιλία, το 1856, στέλνει 4 Γαλλίδες μοναχές στην Αθήνα, οι οποίες ιδρύουν πρώτα ένα ορφανοτροφείο στην οδό Αδριανού κι ένα χρόνο αργότερα παίρνουν την άδεια να λειτουργήσουν ένα σχολείο για μικρά παιδιά. Εκεί πήγε σχολείο και ο ποιητής Γ. Δροσίνης, ο οποίος θυμάται:
Είχα πάει κι από πριν σε σχολείο, όταν κατοικούσαμε ακόμα στο σπίτι της Πλάκας. Το σχολείο αυτό, στο σπίτι Κιγκ της οδού Αδριανού, ήτον των Καθολικών Καλογραιών και γι’ αυτό το λέγαμε «στις Καλόγριες». Και θυμούμαι απ’ τις Καλόγριες αυτές μια κοντούλα, συμπαθητική, πολύ νέα, που ήτον στα παιγνίδια μας πρώτη και καλύτερη και με τόσο παιδιάστικη ζωηρότητα μας έπαιζε, σαν να ήτον συνομήλική μας. [...] Στις Καλόγριες απόχτησα και το πρώτο μου βιβλίο: το Γαλλικό Αλφαβητάριο. [...] Απ’ αυτό έμαθα το γαλλικό αλφάβητο πριν από το ελληνικό....
Το 1892 η Ελληνογαλλική Σχολή «Άγιος Ιωσήφ» θα μεταφερθεί σε δικό της κτίριο στην οδό Χαριλάου Τρικούπη [Κείμενο γαλλικών με φωτογραφίες αρχείου κ. Δαργέντα]. Το 1986 το Σχολείο θα γίνει μικτό. Η πρώτη "μικτή τάξη" θα αποφοιτήσει το 1992 και θα επιστρέψει 10 χρόνια μετά, το 2002, για να θυμηθεί τα μαθητικά της χρόνια μαζί με τις αγαπημένες sœurs και τους καθηγητές της!
Στο Σχολείο της Πεύκης από το 1996 έχει θεσμοθετηθεί το Bazar, η Χριστουγεννιάτικη Γιορτή Αγάπης, γεμάτη ζεστασιά, συνεργασία, λαμπερά πρόσωπα, χαρούμενες φωνές, χαρμόσυνες μελωδίες, γαργαλιστικές μυρωδιές˙ όλα υποστηρίζουν το φιλανθρωπικό σκοπό της γιορτής αυτής, μια και τα χρήματα που συγκεντρώνονται προσφέρονται σε όσους συνανθρώπους μας το έχουν ανάγκη.
Εκτός από τη φιλανθρωπική, πλούσια είναι και η πολιτιστική δραστηριότητα του Σχολείου μας. Δε βλέπουμε την ώρα να συμμετάσχουμε κι εμείς σε ερευνητικές εργασίες Αγωγής Υγείας, σε εκπαιδευτικές εκδρομές και σε εκδηλώσεις όπως τα Δημήτρια, Συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής και στο Ηρώδειο και στη Λυρική, Θέατρο, Σινεμά δημοσιογραφία στη σχολική μας εφημερίδα, τις «Μαθητικές συν-ειδήσεις» και να ζήσουμε στιγμές δημιουργικής προσπάθειας, συνεργασίας, συγκίνησης και αξέχαστων αναμνήσεων!
Εξίσου ανυπομονούμε να ανακαλύψουμε τις δεξιότητές μας, τις αντοχές μας και τη χαρά της άμιλλας συμμετέχοντας σε Διαγωνισμούς Μαθηματικών, Ολυμπιάδες Πληροφορικής, σε Ευρωπαϊκά προγράμματα, όπως το Comenius, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στη Βουλή των Εφήβων, στην οποία το Σχολείο μας έχει ήδη στείλει 3 Βουλευτές.
Γνωρίσαμε ήδη τις ομορφιές της φύσης, την ομαδική ζωή και την περιπέτεια μέσα από το πρόγραμμα «Δράση στη φύση» και ανυπομονούμε να κάνουμε σκι και ιστιοπλοΐα.
Το ίδιο έντονα επιθυμούμε να ζήσουμε και την επικαιρότητα μέσα από το Σχολείο μας, το οποίο, συμμετέχοντας στην ιστορική για την Ελλάδα στιγμή του 2004, αγκάλιασε το πνεύμα του Ολυμπισμού και οργάνωσε μια πολύτεχνη δραστηριότητα στα πλαίσια του προγράμματος του ΥΠΕΠΘ «Ολυμπιακή Παιδεία» λίγες εβδομάδες πριν ανοίξει η αυλαία των Ολυμπιακών Αγώνων. Αλλά και στην τελετή έναρξης η χορωδία του Σχολείου μας ήταν εκεί!
Και όλα αυτά, γνώση, δραστηριότητες, φίλοι, αγαπημένες Sœurs και αγαπημένοι Καθηγητές θα "αιχμαλωτιστούν" τρυφερά στις σελίδες των Επετηρίδων που θα παίρνουμε κάθε χρόνο, για να θυμόμαστε σε όλη μας τη ζωή το χώρο που μάς μεγάλωσε και μάς χάραξε «Πορεία στη γνώση και σεβασμό στις αξίες».
Πράγματι, από τις πρώτες εβδομάδες στο Σχολείο μας καταλάβαμε πως η καθημερινή μας συνεργασία με τις Sœurs, τους καθηγητές και τους συμμαθητές μας είναι, όπως λέει και το σύνθημα του Σχολείου μας: «Πορεία στη γνώση και σεβασμός στις αξίες». Απλά και πρακτικά μέσα στην καθημερινότητά μας
- μαθαίνουμε την Υπευθυνότητα: προσέχουμε να μην αργούμε το πρωί στην προσευχή, να ελέγχουμε τις απουσίες μας, να σημειώνουμε σωστά τι έχουμε να μελετήσουμε για την επομένη...
- μαθαίνουμε το Σεβασμό: φροντίζουμε να ντυνόμαστε απλά, ξεχωρίζοντας τις ώρες της σχολικής εργασίας από τις ώρες της εξόδου και της βόλτας, να είμαστε «αξιοπρεπώς» (!) προετοιμασμένοι για το μάθημα...
- μαθαίνουμε την Ευγένεια στον τρόπο που μιλάμε στις soeurs, στους καθηγητές, αλλά και στους συμμαθητές μας˙ διατηρούμε την ευγένειά μας και σε «κρίσιμες» (!) στιγμές του παιχνιδιού στην αυλή...
- και ζούμε την Αγάπη, όπως φαίνεται απόψε, που όλοι μαζί, Γονείς, συμμαθητές και Σχολείο γιορτάζουμε το ξεκίνημα μιας συνεργασίας!
Σάς ευχαριστούμε!
Γενική επιμέλεια γιορτής: κα Κ. Γιαννούλη, κα Κ. Γαλάνη • Επιμέλεια χορού: κα Α. Νίκα • Επιμέλεια μουσικής: κ. Ηλ. Λιαμής • Επιμέλεια γαλλικού μέρους: κα Κ. Τσιάκου, κα Μ. Καπέλλα, κα Μ. Μπάρτζη, κα Βρ. Ρουχωτά, κα Κ. Λιάγκου, κα Π. Ξενοπούλου • Επιμέλεια αγγλικού μέρους: κα Ε. Σαμίου, κα Μ. Τάγιου, κα Σ. Παρασκευαϊδου, Σκηνικά: Sr Hélène • Bιντεοσκοπήσεις: κ. Μ. Αλεξέλλης • Tεχνική υποστήριξη: κ. Δ. Χαραλαμπίδης • Επιμέλεια προγράμματος: κα Μ. Λάμαρη • Ηλεκτρολογική υποστήριξη: κ. Φρ. Μαραγκός.
Ευχαριστούμε θερμά όλους τους καθηγητές για τη συμπαράστασή τους και φυσικά το Σχολείο μας για τις ευκαιρίες που μάς προσφέρει.