![Γιορτή 17ης Νοεμβρίου 1974 [Δημοτικό 2010]](/Portals/29/Content/Articles/2010-2011/Primary_2010.11.17_17th_Noe_medium.jpg)
«Ωραία παιδιά με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια,
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι,
-πώς μεγαλώνει το μπόι, το βήμα κι η παλάμη του ανθρώπου-»
Γιάννης Ρίτσος, από το «Ημερολόγιο μιας εβδομάδας».
«Σήμερα και πάλι στη μνήμη μας φέρνουμε τη μεγάλη τη θυσία σας. Με τη φαντασία μας χτενίζουμε και χαϊδεύουμε τα ματωμένα σας μαλλιά, πλένουμε με το δάκρυ του λαού μας τις πληγές του κορμιού σας κι ύστερα σας στήνουμε όρθιους και σας χαιρετούμε με το φιλί της αγάπης και του θαυμασμού μας.
Έτσι, σας είδαμε, έτσι, σας θέλουμε. Έτσι, θα μείνετε μέσα μας όρθιοι, στητοί, αιώνιοι φρουροί εσείς των ωραίων και μεγάλων που με τη θυσία σας μας χαρίσατε.
Και σε σας τους άλλους που επιζήσατε από τη φοβερή σφαγή και το κακό κι αδούλωτοι σταθήκατε στα ωραία ιδανικά, τι να σας πούμε; Πως νιώθουμε υπερήφανοι, γιατί παλέψατε γι’ αυτά τα ωραία ιδανικά σας.
Ναι! Ας το μάθουν όλοι οι άνθρωποι σ’ όλον τον κόσμο κι ας το κάνουν τραγούδι, αυτό που εσείς χωρίς συμβιβασμούς πράξατε, ότι δηλαδή είναι όμορφο να μάχεται καθένας μας για καθετί όμορφο και ότι γίνεται αυτό πιο όμορφο, όταν στοχεύει στη λευτεριά και την τιμή του τόπου!»